Even een kleine greep. Voornamelijk Inge-foto’s, maar ze zijn ook voor op mn privé-blog. Rest volgt mss nog wel, en anders hou je toch lekker de KéOss-site in de gaten.
Inge en Sabine.
Inge in opperste concentratie. 
La publique. (Ander bandje, overigens). En dit was nog niet eens alles: er stong achteraan (rechts buiten de foto) nóg meer, en er waren balkons.
Wie zegt dat wonderen niet bestaan: bij deze is het tegendeel bewezen. KéOss, met de instelling “ach, we zullen voor de lol eens meedoen aan de voorrondes van die wedstrijd en dan zien we wel” heeft het gewoon tot Paradiso geschopt. Een kort verslag.
Zondag om half één reed de bandbus al door Oss, onderweg iedereen oppikkend, en we zaten zowaar vóór een uur op de snelweg (iets wat Niels overigens een krat bier kost, haha). Op weg naar de 013, een podium waarvan we nooit hadden verwacht dat we er zouden spelen, en we hadden er zin in. Onder het gelach en “na nanana nanana nananananananaaa” (Chelsea’s Dagger, erg gaaf nummer) kwamen we aan bij de 013 en laadden onze spullen uit. Al een beetje gezenuw, briefing met John van de Borne, andere bandjes kijken. En natuurlijk erg onder de indruk van de zaal, want wauw, 2200 man is toch erg indrukwekkend.
En tijdens NoizZ (oid) trok iedereen zich terug in de kleedkamer (die overigens lekker vol zat met andere bandleden), en was het echt zenuwen geblazen. WC werd frequent bezocht, je kent het wel. Gegiechel, zenuwzenuwzenuw. En toen was het zover: NoizZ was klaar, en KéOss was aan de beurt.
En godver wat was het gaaf. Het podium was iets kleiner dan de Effenaar maar alsnof erg indrukwekkend, en ik denk dat ik namens de hele band spreek als ik zeg dat we érnstig onder de indruk waren van 2200 mensen in de zaal. Hélp. Maar veel vertrouwde gezichten en t-shirtjes vooraan, en weg waren de zenuwen. Knállen. Ik heb ontzettend genoten, gesprongen, meegeblerd en gestuiterd, en het was voorbij voordat je er erg in had. Tot zover de Clash, maar het was wel een geweldige afsluiting.
Althans, zo keken we er tegenaan, want als je de andere bandjes zag was er weinig twijfel. Alsnog een superavond gehad want de andere bands waren érg gaaf, en we vonden het stiekem ook wel cool dat er drie bandjes uit Oss afkomstig waren.
Rond een uur of 11 werden alle bandleden het podium op geroepen voor de uitslag (het was ineens erg druk), en als eerste werden de vakjurywinnaars bekend gemaakt: Blues Brothers en KAAS, niet echt een verrassing.
En toen kwam het. Denkbeeldige tromroffel, spanning en sensatie.. “De tweede publieksprijs, het lag weer erg dicht bij elkaar, is geworden… KéOss!!!” Openvallende monden en uitpuilende ogen alom, want dit hadden we écht niet verwacht. Wauw. En het duurde ook even voordat het echt doordrong. Wacht eens even, dat zijn WIJ! WIJ MOGEN IN PARADISO SPELEN!! EUFORIE EN EXTASE!
Ja, we waren redelijk tevreden. Stuiterend kregen we nog net de eerste publieksprijs mee (Rattle Snake Shake, ook uit Oss en erg gaaf), en we begaven ons gillend naar buiten om de bus met fans uit te zwaaien om vervolgens zelf naar Oss terug te karren. Een bekeuring rijker, maar ook een overwinning. We staan gewoon in Paradiso. Wij. KéOss. Wauw.
Het is nog steeds niet helemaal doorgedrongen, maar gaaf is het wel.
Vertel het rond, vraag mensen, kom kijken, 10 februari in Paradiso: KéOss.
Paradiso, bereid je voor! Want de Ossenaren komen naar Amsterdam! 10 februari 2007 peoples!
Volledig verslag van vandaag zet Inge hier vást wel neer. En anders Ruud wel.
Gisteren mochten we voor de 3e keer alweer spelen in Plan C in Rotterdam! Gaaf, het is een kroeg/disco-achtig-iets, eerste keer was geweldig, vorige keer was het publiek mwoah. Dus nu was het afwachten!
We waren voor de verandering met z’n 3en, zowel Paul en Cris waren verhinderd, helaashelaas. Toch maar een poging gewaagd, en het was gaaf! Een korte samenvatting.
Rond half 7 opgepikt door Sabine, snel langs Tibas (repetitiehok) voor de basversterker, en toen op weg: Ruud, Sabine, Inge en 2 fans (ahaha) in de ene bus, Niels en KJ in de andere. Hoogtepunt nummer 1: op hetzelfde punt verkeerd rijden als de vorige keer, ondanks een TomTom. Of NielsNiels. Oorzaak: een überchique limo! Afritje gemist.
Aangekomen rond kwart over 8, soundchecken, drinken, wachten tot kwart voor 11 (!!). En toen was het gaan! Hoogtepunt nummer 2, overigens: we hebben een spandoek! Het ziet er erg cool uit, ik zal zsm een foto online gooien.
Het optreden zelf was ook erg gaaf! Begonnen voor 3 man en een hondekop maar het liep sneller vol dan de vorige keer, en mensen dansten en zongen mee! Olé, succes. Het enige wat iets te hoog gegrepen was, was ons pauzedeuntje van N.E.R.D. Het hele publiek keek collectief zo: o.0 *kaak op vloer*
Maar goed, na de pauze wat snellere nummers, en het was super! Mensen dansten (of wiebelde in ieder geval met hun hoofd mee, ook een teken van succes), en het was gewoon cool. Hoogtepunt nummer 3: Ruud breekt (tijdens een solo geloof ik) een van z’n snaren, krijgt applaus, draait zich heel droog om, pakt zijn andere gitaar en speelt rustig verder. Resultaat: meer applaus. ÜberRuud!
Snel naar huis, na een pitstop bij de Shell of BP ofzo, en om half 4 lag ik in mijn bedje.
Oh, en even een korte “Here are the results IV”: een 8 voor mn presentatie TV1, een 8 voor mn essay AR. En verder is het afwachten. Grrrom. Slome docenten.
Oke, zoals beloofd een verslagje van het optreden van gisteren.
Om 14:30 (ongeveer dan) was de hele band aangekomen bij de Effenaar, ready to rock – alleen moesten we nog wachten tot 16:45. We hebben het podium bewonderd (woa! 15 meter ofzo in de breedte, wat een ruimte.. Doodeng.), met de andere bands staan kletsen en -vooral- gestresst. Trillende, klamme handjes, frequente wc-bezoekjes, appelsap drinken en rondjes lopen, het was er allemaal bij. Wat een zenuwen, terwijl we al voordat we naar de Effenaar gingen geaccepteerd hadden dat dit ons laatste Clash-optreden zou worden.
Enfin. Om half 5 stonden we scherp, klaar om op de bouwen – dat duurde nog even, de band voor ons liep een beetje uit – en helemaal stijf van de zenuwen, zo’n beetje. Maar zodra we er stonden – wauw, wat een ruimte op dat f’ing podium, en wat een clichébeeld ook: de zenuwen waren weg. Foetsie. Niente zenuwen. De basversterker deed een beetje raar, maar verder: “doe je ding”, zoals ze dat zo mooi zeggen. Een half uur lang hebben we gesprongen, gezongen, geragd en gesolo-t. :]
En ook deze keer wilden we na een half uurtje wel nóg een keertje optreden, haha! En toen was het afwachten.. We waren de 2e band, dus na ons kwamen er nog 5. En we hebben echt van alles gezien: nederpop, rock, funk, dansnummers, er zat werkelijk van alles bij. Maar ondanks alle afleiding waren we allemaal tóch een beetje zenuwachtig voor de uitslag.
*drum roll*
John had al gezegd dat er “een probleem” was.. Uh-oh. Dag, finale. Maar!
Eerst werden de juryprijzen aangekondigd (RaMMBaMM en Party Solution), en toen kwam hij met een verassende mededeling: er waren niet één, maar twéé publieksprijzen! (Normaal is het er maar een). Er waren twee bands met exact hetzelfde aantal stemmen. 117. Stressen, handjes vasthouden, en het was echt zo: samen met Kaas mag KéOss door naar de finale!
FUCK YEAH, dan mogen we dus in de 013 spelen, iets waar we allemaal stiekem op hoopten maar niet echt realistisch inschatten. Maar damn, we’re lucky!
7 januari dus, en allemaal zorgen dat jullie erbij zijn, dit mag je niet missen! Foto’s volgen zodra ik die heb.
